You are currently browsing the tag archive for the ‘huysuzluk’ tag.

                                                                                           untitled

Çocuklar 2 yaşına geldiklerinde çoğu zaman “2 yaş sendromu” olarak da adlandırılan bu dönemde aslında her çocuğun yaşaması gereken doğal bir gelişim evresini yaşamaktadırlar. Aslında bu bebeklikten çıkıp çocukluğa geçiş dönemi hem anne-babalar hem de çocuk için zorlukların da başladığı bir dönemdir. 2 yaş dönemi kesin olarak 2 yaşında başlayıp bir süre sonra bitmez, çocukların bireysel farklılıkları ile birlikte 16-36 ay arasında görülen zorlu bir dönemdir.

Bu döneme kadar anne ve babaya bağımlı olan çocuk artık giderek büyümekte ve bireyselleşmektedir. Motor gelişimi arttıkça hareketlenmeye başlamıştır, çevresine karşı ilgisi ve merakı artmıştır, dili gelişmektedir ve en önemlisi bağımsızlığının farkına varmıştır. Bu gelişimlerin hepsi çocuğun sosyalleşmek için attığı adımlardandır. Böylece çocuk anne ve babasına ait olmak yerine onlardan uzaklaşıp bağımsız davranabildiğini keşfetmiştir artık. Bu kırılma noktasında geriye dönüş yoktur takii bu dönem tamamlanana kadar.

Çocuğun bu dönemde bireyselleşme çabası içerisinde; inatlaşması, ısrarcı davranması, huysuzlaşması ve çevresine isteklerini kabul ettirerek onların davranışlarını kontrol etmesi gibi davranışlar çoğunlukla görülmektedir ve bunlar doğal bir süreçtir. Çocuklar bu dönemi farklı aylarda yaşayabileceği gibi her çocuk da farklı davranışlar sergileyebilmektedir.

Çocukta Görülebilecek Değişiklikler:

• Aşırı inatçılık

• Huysuzluk

• Çevresindeki kişilere vurma

• Elindeki eşyaları atma/fırlatma

• İsteklerini ağlayarak yaptırma

• Israrcı davranışlarda bulunma

• Yeme ve uyku alışkanlıklarının değişmesi

2 yaş dönemindeki çocukla uğraşmak, onun bu davranışları ile baş etmeye çalışmak elbette çok zor olacaktır. Anne ve babaların davranışlarındaki farklı tutumlar da çocuğun yaşadığı durumları zorlaştıracaktır. Öncelikle anne ve babalar bu dönemin doğal bir dönem olduğunu bilir ve davranışları doğal karşılarlarsa süreç kolaylaşacaktır.

Aileler Bu Dönemde Nasıl Davranmalı?

— Anne ve babalar aşırı baskıcı tutum sergilediği zaman ve kurallarını çocuğa kabul ettirmeye çalıştıklarında süreç daha katı bir hal alacaktır. Bu dönemde çocuğu çok katı kurallarla eğitmeye, ona terbiye vermeye çalışılmamalıdır. Bu dönemde çocuğun henüz ahlaki ve toplumsal kuralları öğrenmeye hazır olmadığını bilmek gerekmektedir.

— Çocuğun tuvalet eğitimi eğer çocuk hazır değilse belli bir süre ertelenmelidir. Zaten çocuğun yeni bir döneme adapte olması sağlanırken bir de inatlaşmaya neden olacak özellikle tuvalet eğitimi verilmemelidir. Çocuk hazırsa, bunu hareketleriyle ya da sözel olarak ifade ediyorsa başlanabilir ancak yaşı geldiği için tuvalet eğitimine hazır olmadan geçilmemelidir. Unutmamak gerekir ki; çocukla tuvalet eğitimde inatlaşmak baştan kaybedeceğiniz bir mücadeledir.

— Yemek konusunda ısrarcı davranmak yerine çocuğun sevebileceği yiyeceklerin içine fark edemeyeceği tatlardan koymak, farklı şekillerde sunmak hem sizi hem de çocuğu bu konuda inatlaşmaktan kurtaracaktır.

— 2 yaş dönemindeki çocuğun henüz dil gelişimi yetersiz olduğu için huysuzluğu, nesneleri atma ve çevresindeki kişilere vurma davranışları ile karşılaşabilirsiniz. Bu davranışları sergilediğinde sizin model olarak sakin kalıp ona nasıl ifade etmesi gerektiğini onun anlayacağı bir dilden anlatmak gerekmektedir.

— Çocuğun tutturması karşında anne ve babaların en sık yaptığı yanlış istediğini hemen alarak olası krizi önceden engelleme çabasıdır. Bu durum sadece anlık çözümdür. Yapılması gereken sakin olmak ve ortamı terk etmektir. Çocuk bir şey elde edemeyeceğini öğrenince davranışta azalma görülecektir.

— Çocuk sinirlendiğinde onu yalnız bırakmak, sakinleşmesini beklemek en doğru davranıştır. Çocuğa bağırmak, cezalandırmak ya da şiddet uygulamak onun bu yaş döneminde kavraması güç bir durumdur. Aksine sinirlendiğinde bağırmayı ve şiddet uygulamayı sizden öğrenip ileride bunu uygulayacaktır.

Anne ve babalar bu yaş döneminin özelliklerini öğrenir ve nasıl mücadele edeceklerini bilirlerse sorun hem kısa sürecektir hem de krizler büyümeden önüne geçilecektir. Eğer anne ve baba bu süreç içerisinde kendi başlarına sorunu çözemiyorlarsa profesyonel yardım almaları gerekmektedir.

Nilçin Doyran Bengisu

Uzman Pedagog

Reklamlar